THUIS IN EIGEN RUIMTE

De laatste ochtend van de vakantie. We zijn in een pittoresk dorpje in Frankrijk en ik sta op het gazon voor een sprookjesachtige Chambre d’ hotes. Uitzicht over landerijen, paarden en de bosrand. Ruimte in de natuur nodigt uit tot uitdijen. Lekker plek innemen. Mijn aura of energie voelt vrij en open. Ontspannen. Straks terug in Amsterdam weet ik dat ik weer in de drukte en ruimte ben van veel mensen dichtbij elkaar. Heb ik het gevoel dat ik weer wat moet inkrimpen. Maar is dat erg? Om helemaal thuis bij mezelf te zijn is het best lekker om energie of aura wat dichter om me heen te trekken. Ik hoef immers niet ‘de hele buitenwereld’ daarin op te nemen. Hoeveel ruimte heb je in feite nodig om goed in contact met jezelf, je gevoel, je instincten te zijn?